थोडस कौतुक

थोडस कौतुक

स्वतःच्या  सगळ्या  गोष्टी   स्वतःला  चांगल्या  वाटतातच  

पण  कधी  दुसऱ्याचंही  कौतुक  करा  त्यांच्या  चांगल्या  गोष्टींचं

आपण  दुसऱ्यांच्या  हजार  तक्रारी  करतो

पण  कधी  स्वतःत  डोकाहून  बघतो ? 

की  नेमकं  आपण  काय  दुसऱ्यासोबत  करतो ?

का  असतात  काही  असे  की  फक्त  मला  बघा  आणि  फुल  वाहा

तुम्ही  कोणी  असाल  तरी  फक्त  मला  बघा

आणि  सदा  नि  कदा  मला  झेला

स्वतःच   काही  असेल  तर  दुसऱ्यांनी  तोंडभरून  कौतुक  करावं

पण  तसेच  दुसऱ्याच  काही  असेल  तर   यांनी  मात्र  मठ्ठ  बसावं

हे  कुठलं  वागणं  की  सतत  आपण  दुसऱ्यांकडून  अपेक्षा  ठेवावं

अंह  तक्रार  नाही  करतय  कुणाची 

just   लक्षात  आणून  देतेय  की  चूक  कधी  नसते  कुना  एकाची

कारण  टाळी  कधीच  नसते  एका  हाताची

उगाच  म्हणत  नाहीत  जे  पेराल  ते  उगवेल

जसे  द्याल  तसे  मिळेल

आणि  जसे  वागलं  तसे  याच  जन्मात  परत  मिळेल

so का  कुणाला  कमी  लेखायचं

का  कुणाचं  मुद्दाम  कौतुक  नाही  करायचं

अन  का  उगाच  स्वतः  स्वतःला  खात  राहायचं 

त्यापेक्षा  खुल्या  मानाने  राहा ,चांगल्या  गोष्टीच  मनभरून  कौतुक  करा

काही  फरक  नाही  पडत  कुणाला  चांगलं  म्हणालात  तर , चांगलं  बोललात  तर

हं   एक  आहे  की  समोरचा  तेवढाच  खुश  होईल  आणि  आणखीन  तुम्हाला  जवळ  होईल

शेवटी  माणसाला  काय  न्यायचे  असते  पैश्यापेक्षा  माणूस  कमवणं  imp असते

                                - कविता लिहिलेला दिनांक: 18 ऑगस्ट 2017

दोस्ती

दोस्ती

वैसे तो दोस्ती के बारेमे बहोत लोगो ने बोलके रखा है

पर आज मौका है तो मुझेभी ये छोड़ना नही है

वैसे तो हमारा हर रिश्ता बहोत खास होता है

मगर दोस्तो की तो बात ही कुछ अलग होती है

और उसमेभी इस कम्बक्त IT वर्ल्ड मे अछा दोस्त मिलना मुश्किल होता है 

But you know कभी कभी miracle हो जाते है

और चुपके से याराना बन जाता है

जो हमेशा हर घड़ी तुम्हे सपोर्ट करता है

पर जिंदगी का एक दस्तूर है 

हर वक्त एक जैसा होता नई है

और आज भी कुछ ऐसेही होने जा रहा है

पर हमेशा याद आएँगी लंच टेबल पे शेर की हुई कहानियाँ

साथ मे celebrate की हुई पार्टियाँ

और छोटू छोटू लधाइयाँ

पता है पता है अभी सब बोलेंगे

की कोई नही यार हम मिलते रहेंगे

पर बाद मे हमेशा सभी कुछ ना कुछ बहाने मारेन्गे

But कोई problem नई तुम दूर रहो या पास

तुम हमेशाही रहोगे हमारे खास

क्योकि what's up  और skype तो है ही हमारे पास

अब लास्ट मे इतना ही क़हना है

की जिंदगी मे हमेशा तुमको खुश रहना है

और हर बुलंदियों को चुना है..

                                                                                                                         शरयू पाटील

                                                                                                                         24-11-2016
                                                                                              Created on occasion of farewell of friend

बाबा

बाबा

खरच बाबा म्हणजे घराचा पाया

ज्यांच्या मनात साठलेली असते आई एवढीच माया

प्रतेकजण सारखा कसा राहील

जो तो आपापले प्रेम व्यक्तच कसे करील

सगळे सारखे असता वेगळेपण कसे राहील

म्हणून तर देवाने सर्वांना वेगवेगळ्या साच्यात बनविल

बाबा प्रत्येक गोष्ट सांगत नसतात

ते सतत आपल्या कामात असतात

त्यांच म्हणन की   सगळ्या गोष्टी बोलायच्या नसतात 

म्हणून तर काही वाईट वाटल की  ते फक्त शांत बसून राहतात

सतत असते त्यांना घराची काळजी

गुंतलेले असतात जमा करण्यात जन्माची पुंजी

कधी लक्षही देत नाहीत की त्यांची कपडे होतायत खूजी

नेहमी हसत मुखाणे प्रत्येकाच्या कामाल होतात राजी

कठोर, कर्तृत्वं, दयाळू असतात ते बाबाच

अन् संकटात आपल्याला आठवतात ते बाबाच

प्रत्येक अडचण स्वत:ची समजुण धावतात ते बाबच

म्हणून तर आपल्या कुटुंबाचा भक्कम आधार हे बाबाच

               - कविता लिहिलेला दिनांक: 07 जूलै 2009 [वय वर्षे-19]

तुम्हारा साथ

तुम्हारा साथ

आज के इस खास दिन कुछ कहना चाहती हू तुमसे

क्योंकि इसी दिन हम जुड़ गये थे दिल से

पहेली नज़र मे ही लगा था की तुमही हो मेरे साथी

और आज मै यही कहूँगी की तुमही हो मेरे महारथी

लगता नही की इतने दीनो से हम साथ है

क्योंकी आज भी तुममे वही पहेली वाली महेक है

तुम्हे अंदाज़ा भी नही की हम तुमपे कितना मरते है

ज़रूरत पड़े तो तुमपे जान छिड़कने के लिए भी तयार है

जी करता है की हरपल  तुम्हारे साथ रहू

और दुनिया के सारे सुख तुमपे निछावर करु

मूज़े तुमसे कुछ भी शीकायत नही

क्योंकि ऐसा कुछ भी नही जो तुमने मुझे दिया नही

 अब जिंदगी मे मुझे और कुछ नई चाहिए

 बस यूँही हर पल मेरे साथ रहिए

                             कविता लिहिलेला दिनांक - २९-०१-२०१६

                                                        [एका मैत्रीणीसाथी तिच्यालग्नाच्या वाढदिवसाला म्हनून लिहुन   दिलेली ]

पाऊस

पाऊस

तुला माहितीये लहानपणी फिरायला जाताना तू वाटायचास नकोसा

पण पुन्हा कळाल तूच तर देतोस जगाला दिलासा

तुझ्याविना फूल नाही पान नाही काहीच नाही

तू पहिल्यांदा येतोस तेव्हा अंगाची करतोस लाही लाही

पण पुन्हा देतोस शेतकर्यांच्या यशाची ग्वाही

त्यामुळेच तर त्यांच्या घरी सुख-सम्रुधि वाही

कधी कधी अपेक्षेपेक्षा अधिक पडतोस अफाट

मग शेतातली सगळी पिके करतोस सपाट

कधी कधी जून जूलै पर्यंत पाहायला लावतोस वाट

आणि जमीन अगदी होते कोरडी फकाट

तुझमुळे सगळी रस्ते भरतात तुडुंब

पण आमच्या पोटात मात्र फुटतो आटम बॉम्ब

कारण त्यामुळे शाळेत जायची होते बॉम्बाबोंब

म्हणून तर म्हणते ना तू ये आता ताबडतोब

तू कधी काय घेऊन  येशील सांगता येत नाही

कधी सुख तर कधी दु:ख पण रिकामी हाती येणार नाही

हेच तुझे वेशिष्ट्य हो की नाही

आता सगळे तुझी वाट पाहतात मग सांग तू येणार का नाही

                         - कविता लिहिलेला दिनांक: 07 जूलै 2007 [वय वर्षे-१७]

स्वप्न माझ

स्वप्न माझ 

अजूनही अस वाटत की स्वप्नात आहे मी

जेव्हा स्वत:ला पाहते आरश्यात मी

वाटल नव्हत कधी की तू होशील माझा

अन्  बहरेल संसार तुझा मझा

आज वर्ष पूर्ण झालाय आपल्या लग्नाला

पण  भासते असे की तू कालच तर भेटला मला 

तू नेहमी आपल्याबाबतीत होतास सकारात्मक

पण माझी आपली सतत कॅसेट नकारात्मक

शेवटी मी हारले आणि आपण जिंकलो

सगळ मागे सोडून आपण पुढे निघालो

स्वप्न पूर्ण झाल माझ तूझ्या हातून लाईसन्स घालायच

आणि तुझी बायको म्हणून घेऊन जगभर मिरवण्याच

देव असेल तर आज एकच मागन माझ

की प्रत्येक जन्मी हेच खूळ होऊ दे माझ 

                                                         कविता लिहिलेला दिनांक - १५-०४-२०१६

                                                        [on occasion of first marriage anniversary]

तुझ बोलन

तुझ बोलन

लोकांशी अगदी नीट वागायच
आपल म्हणून गल्याला पडायाच
आपल्या घरच्यांशी मात्र कसही वागायच
थोड  काही म्हटल म्हणून रुसून बसायच
म्हणून तर म्हणतात शेवटी घरच ते घरचच

भ्रम असतो की लोकांशी नीट वागल की ते नाव घेतात
पण घरच्यांशी कसाही वागा शेवटी ते माफ करतात
एक हे की लोकांकडून भेटतो तो खोट्या प्रेमाचा मारा
आपल्यांकडून भेटतो तो कळकळीच्या प्रेमाचा मारा
शेवटी हाच तर असतो दोघंतला खरा दूरा

दुरून पाहिलेल क्षितिज नेहमी सुंदरच वाटत
तस तर नाही ना वाटत आपल्याला लोकंबाबत
नाही दिसत घरच्यांची तळमळ प्रेम
पण लोकांची दिसती ती खोटी आशा खोटे गम
म्हणून तर म्हणतात दुरून डोंगर साजरच वाटत

आपले सांगतात ती वाटते कीटकीट
मित्र मैत्रिणी लोक सांगतात ते चांगलअसो वा वाईट
वळण बिघडवणार असो वा चुकवणार वाट पण वाटते ती आपली वाट
आणि घरच्यांच चांगल, वाटत खोट नाट
पण शेवटी ज्याची निवड त्यावरूनच ठरते आयुष्याची वाट

                                                          -  कविता लिहिलेला  दिनांक - १३-12-२००६[वय वर्षे-१७]